Ege Mahallesi Terzi Sokak ta bulunan Hindistani Medresesi, 565 yıllık geçmişiyle Manisa'nın tarihi mirasları arasında yer alıyor. Ümeradan Besayiş Ağa'nın oğlu Velet Bey tarafından yaptırıldığı belirtilen medrese, 15 inci yüzyılın ikinci yarısında önemli bir eğitim merkezi olarak değerlendiriliyor. Kare planlı, taş duvarlı ve kubbeli mimarisiyle dikkati çeken yapı, geçen yüzyıllara rağmen ayakta kalan bölümüyle geçmişin izlerini günümüze taşıyor. Tarihi yapının büyük bölümünün günümüze ulaşamadığı, geriye kalan kısmının ise apartmanların kömürlüğü olarak kullanıldığı belirtiliyor. Manisa yerel tarih araştırmacısı Erkan Akbalık, medresenin yalnızca ayakta kalan eski bir yapı olarak değerlendirilmemesi gerektiğini belirterek tarihi önemine dikkati çekiyor. Medresenin yapım tarihinin 1460 lı yıllara dayandığına dikkati çeken Akbalık, bu medrese, 15 inci yüzyılın ikinci yarısında yapılmış olabileceğini belirtiyor. Medresenin asıl binası çok daha büyüktü. Tarihi fotoğraflardan da bunu görebiliyoruz. Yapı, Manisa daki Sinan Bey Medresesi ne benzer özellikler taşıyordu. Ayrıca dışarıdan gelenlerin konaklaması için yakınında bir han da bulunuyordu. 1906 yılına kadar eğitim faaliyetlerine ilişkin izler var.
Medresenin ne zaman işlevini yitirdiğine ilişkin kesin bir belgeye ulaşamadıklarını dile getiren Akbalık, arşiv kayıtlarında 1906 yılına kadar eğitim faaliyetlerine ilişkin bilgilere rastlandığını söyledi. Bu dönemde medresede müderrislerin görev yaptığını ve öğrencilerin eğitim gördüğünü belirten Akbalık, sonraki süreçte yapının işlevini kaybetmiş olabileceğini ancak bunun kesin olarak belgelenmediğini ifade etti. Medresenin kuzey tarafında, Kurşunlu Han yönünde bulunan ana bina maalesef günümüze ulaşmadı. Bu medrese, 16 ncı ve 17 nci yüzyıllarda Manisa da bulunan 8 medreseden biriydi.
Muradiye, Sultan, Ulu Cami ve Sinan Bey medreseleri gibi önemli eğitim yapıları arasında yer alıyordu. Bu nedenle Hindistani Medresesi'nin geçmişini ve önemini unutmamak gerekiyor. KALAN SON PARÇAYI KURTARMALIYIZ Hindistani Medresesi'nin korunması ve onarılması gerektiğini vurgulayan Akbalık, imar planları ve çevredeki yapılaşma nedeniyle tarihi binanın yeniden ortaya çıkarılmasının zor olabileceğini belirtti. Çevredeki mevcut yapıların durumunun da dikkate alınması gerektiğini ifade eden Akbalık, buna rağmen medresenin kendi haline bırakılmaması gerektiğini söyledi. Akbalık, binanın kalan son parçasını kurtarmalıyız.