Araştırmacılar, baykuşların tüy renklerindeki değişikliklerin doğal seçilim tarafından şekillendirildiğini gösteren bir kanıt buldu. Lozan Üniversitesi Biyoloji ve Tıp Fakültesi Ekoloji ve Evrim Bölümünde çalışan Dr. Tristan Cumer liderliğinde yapılan çalışmadan, baykuşların tüy renkleriyle ilişkili genetik varyantların on nesil boyunca nasıl yayıldığını ortaya koydu. Bu araştırma, Nature Communications dergisinde yayımlanmış ve genetik varyantların rastgele değişikliklerden çok daha büyük bir etki yarattığını gösterdi. Cumer, bu varyantların sadece doğal seçilim tarafından desteklenen simülasyonlarla yeniden üretildiğini belirtti.
Araştırmada, 3 binden fazla baykuşun genomu dizilenerek renk ve beneklenmeyle ilişkili DNA varyantları belirlendi. Bu analiz, kapsamlı genetik dizileme ve onlarca yıllık saha çalışmasıyla desteklendi. İsviçre Biyoinformatik Enstitüsü'nde çalışan Profesör Jerome Goudet, bu çalışmanın vahşi bir popülasyon üzerinde şimdiye kadar yapılmış en derinlemesine genetik analizlerden biri olduğunu ifade etti. Araştırmacılar, MC1R geni ve bir eşey kromozomu üzerindeki bölge gibi genetik bölgeleri belirledi. Bu bölgeler, tüy renginin ve beneklenmenin bazı özelliklerle ilişkili olduğunu gösterdi.
Peçeli baykuşların tüy renginin ve beneklenmenin, doğurganlık, avlanma stratejileri ve beslenme ile ilişkili olduğu biliniyor. Örneğin, beyaz peçeli baykuşlar avlarına saldırırken ay ışığını kullanıyor. Beneklenme ise bağışıklık ve stresle başa çıkma yeteneğiyle ilişkili. Büyük siyah benekli kuşlar, yiyecek kıtlığı ve parazitler gibi stresli koşullara daha iyi dayanabiliyor. Ancak bu bağlantıların hangi ekolojik faktörlerin yönlendirdiğini henüz bilmiyorlar. Roulin, gıda tedarikindeki değişimlerin veya çevresel stresin etkili olabileceğini öne sürdü.
