Fethi Gemuhluoğlu, Arapgirli Türkmen bir ailenin oğlu olarak Ocak 1922'de İstanbul Göztepe'de doğdu. Çocukluğu, Erenköy ve Göztepe semtlerinde geçti. Kendisiyle ilgili olarak, ailesinin ve çevresinin büyük etkisi oldu. İlk ve ortaokulu Göztepe'de, lise Haydarpaşa Lisesi'nde, yüksek öğrenim İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde tamamladı. 13 yaşındayken Necip Fazıl Kısakürek'in "Bir Adam Yaratmak" piyesini çatı katında tek başına oynamaya çalışması, ailesi tarafından şaşkınlıkla karşılandı. Gemuhluoğlu, 1950-1955'te İstanbul'da çeşitli okullarda Türk dili ve edebiyatı öğretmenliği, 1955-1963'te Spor ve Sergi Sarayı Müdürlüğü, 1965-1966'da Milli Eğitim Bakanlığında özel kalem müdürlüğü yaptı. 1959 yılında Doktor Emine Suzan Hanımla evlendi. Bu evlilikten Mehmet Ali ve Veli Selman adında iki çocuk doğudu. 1963-1965'te Almanya'da serbest gazeteci olarak çalıştı. Türkiye'ye döndükten sonra 1966-1970'te Ankara ve İstanbul'da Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinde basın müşaviri, 1970-1977'de Türk Petrol Vakfında genel sekreter olarak görev yaptı. "Dostluk" kavramına önem veren Gemuhluoğlu, birçok vakıf, dernek ve hayır kurumlarında yönetim ve danışma kurulu üyeliği görevlerinde bulundu. Arapgir Postası'nın baş yazarı olarak 1950'li yıllarda büyük çoğunluğu dış politika üzerine olan yazılarında, özellikle Afrika'nın önemini vurguladı. Sanattan siyasete, ahlaktan eğitim ve tarihi meselelere kadar hemen her konuda yazılar yazan Gemuhluoğlu'nun şahsiyetini oluşturan temel unsurlardan biri de tasavvuf oldu.
Hayatının içinden seçtiği konuları, büyük şehirlere göçün gelecekte doğuracağı tehlikeleri, mazlum ve masum milletlerin bağımsızlığını, İslam ülkelerinin birbirine yakınlaşmasının önemini, Müslümanların birbirini tenkit etmesinin yanlışlığını incelikle işledi. Gemuhluoğlu, Türk Petrol Vakfındaki görevi sırasında gençlerle doğrudan temas kurarak, Anadolu'dan üniversite için İstanbul'a gelen gençleri yetiştirme görevini kendisine vazife edindi. Sağlam karakteri, toplumu bütün olarak ele alan bütünleştirici tutumu ve herkese sevgiyle yaklaşımından dolayı etrafında aydın bir çevre, bilim ve fikir sevdalısı, okuyan ve düşünen bir ilim halkası oluşturmayı başardı.
Zarif İstanbul Türkçesiyle yaptığı konuşma, mektup ve makalelerinde iman, aşk, emek, hürriyet, güzel ahlak, çalışkanlık gibi değerlerin savunucusu olan Gemuhluoğlu, döneminin yüksek öğrenim gençliğine bu değerleri aşıladı. "Dostluğun adresi" olarak da vasıflandırılan yazar, bulunduğu bütün görevlerde, batılılaşmanın Türk toplumunda meydana getirdiği tahribatın onarılması için büyük çaba sarf etti. Mareşal Fevzi Çakmak 10 Nisan 1950'de vefat ettiğinde, dönemin tek yayın organı olan radyoda, neşeli şarkılar ve oyun havaları çalınmasını protesto eden Gemuhluoğlu, Çakmak'ın vefatının yasını tutmak için Harbiye'deki Ordu Komutanlığı'na giderek, oradaki bayrağı yarıya indirdi. Beyazıt Camii'ndeki cenaze namazı sonrasında da Mareşal'in tabutunu resmi makamlara teslim etmeyen yazar, öncülük ettiği gençlerle beraber cenazeyi omuzlayarak Eyüpsultan'a kadar götürdü.