NASA'nın Parker Güneş Sondası, uzayın karmaşasında gizlenen bir yapı keşfetti. Araştırmacılar, uzayda yüklü parçacıklar içeren plazma türbülansının, elektrik ve manyetik alanların yönlendirdiği akışkan dinamiklerden farklı behaving olduğunu belirtti. Parker Sondası'ndan alınan veriler, bu türbülanslı hareketlerin içinde organize bir desen oluşturduğunu gösterdi. Plazma, büyük ölçeklerde akışkan gibi davranırken, küçük ölçeklerde bireysel parçacık dinamiklerinin etkisine giriyor.
Uluslararası bir ekibin analizleri, manyetik alanların bu geçiş sırasında tercih ettikleri dönme yönünün tersine çevrilmesini ilk kez doğrudan kanıtladı. Güneş'ten dışarıya doğru bakıldığında, manyetik alanlar büyük ölçeklerde saat yönünün tersine dönerken, küçük ölçeklerde saat yönünde dönüyor. Bu yön değişimi, akışkan davranışının parçacık dinamiğine dönüştüğü ölçekte gerçekleşiyor.
Güneş'ten uzaklaştıkça yön değişimi daha belirgin hale geliyor ve daha büyük alanlara yayılıyor. Technische Universität Braunschweig'den Doktor Masatomi Iizawa, türbülansın düzensiz hareketleri temsil etmesine rağmen spektrumda net bir yapı gördüklerini belirtti. Araştırmalar, The Astrophysical Journal Letters dergisinde yayımlandı. Tokyo Üniversitesinden Doktor Yokoi, sonuçların hem plazma fiziği hem de astrofizik açısından büyük önem taşıdığını ifade etti. Plazma türbülansı, güneş rüzgarı, güneş patlamaları ve Dünya'nın manyetosferinin yanı sıra gök cisimlerinin etrafındaki birikim disklerinde de önemli rol oynuyor. Gezegenler arası uzayda yaşanan türbülans, güneş patlamalarının ürettiği şok dalgalarını ve manyetik bulutları etkileyerek jeomanyetik fırtınaların tahmin edilmesinde kritik bir faktör haline geliyor.
