İnternetin sosyal medya üzerinden erişimi, 2000'lerin başından itibaren kullanıcıların evlerindeki bilgisayarlarla mümkün hale gelmiştir. Bu döneme göre, sosyal ağlar bir 'dışarı etkinliği' olmaktan çıkarak evden erişilebilir hale gelmiştir. Bu süreçte, Facebook, Instagram ve Twitter (X) gibi platformlar, paylaşımdan ziyade iletişim merkeze gelmiştir.
X ve Facebook üzerinden paylaşma yapılan 'Neler oluyor?' ve 'Ne düşünüyorsun?' gibi ifadeler, o döneme özgü iletişim anlayışından kalan izler olarak değerlendirilir. Kullanıcılar, paylaşımların düşünmeden yapıldığını belirterek, karar alma sürecinin ardından içerik paylaşmaya başlamıştır.
Sosyal medya, kullanıcıların 'çevrim içi karakterleri' üzerinde düşünmeye yatkın olduğunu belirten Lupinacci, toplum karşısında görünür olmaya daha az odaklandığını ve herkese açık paylaşımların yerini özel ve gündelik iletişim biçimlerine bıraktığını belirtti. Platformların kullanıcıları aktif tutmak için düzenli şekilde bildirim göndermesi, her anın paylaşıldığı bir akımın sürdürülmesini amaçlamaktadır. Lupinacci, sosyal medya platformlarının arayüz ve sunumlarının, kullanıcının bireysel gönderileri tüketmesi yerine içerik akışına dalmış hissetmesini amaçladığını vurguladı. Sonsuz kaydırma, bu fikirlerin en başlıca örneğidir.
