İzmir 20. İş Mahkemesi, 2020 yılına kadar bir bankada çalışan bir kişiyle ilgili davayı inceleyerek psikolojik taciz olduğunu kararlaştırdı. Mahkeme, çalışanın tuvalete üst üste iki kez gitmesinin dahi sorun edildiğini ve ishal olunmayacağına dair e-postaların delil olarak kabul edildiğini belirtti.
Çalışan, mola sürelerinin takip edildiğini, diğer çalışanlara tanınan idari izinlerden yararlandırılmadığını, toplantılar sırasında hakarete uğradığını ve çalışma yerinin değiştirilerek sürekli gözetim altında tutulduğunu iddia etti. Mahkeme, çalışanın diğer takım liderlerinden daha fazla iş yükü üstlendiğini, yalnızlaştırıldığını ve aşağılayıcı davranışlara maruz kaldığını tespit etti.
Davacı, 13 Mart 2020'de iş sözleşmesinin feshedilmesinin ardından maddi, manevi ve ayrımcılık tazminatı talep etti. Davanın redd edilmesiyle ilgili banka, iş sözleşmesinin feshedilmesinin küçülme nedeniyle olduğunu savundu. Mahkeme, psikolojik tacizin oluştuğu gerekçesiyle manevi tazminat talebini kabul etti, maddi tazminat ve ayrımcılık tazminatı taleplerini reddetti. Karara karşı banka istinaf başvurusu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesince esastan reddedildi. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, tarafların savunmaları, dosyadaki belgeler ve mahkeme kararının gerekçelerini inceleyerek verilen hükmü usul ve kanuna uygun buldu.